Heveskuşu Abidin Parıltı

Kitap Özeti

HeveskuÅŸu'ndaki öyküler, kendine mühürlü kalplerin, aÅŸkın hallerinin, tene duyulan özlemin ve yalnızlığın, yurdunda sürgün olmanın, yalancı geçmiÅŸlerin, karanlık suretlerin ve zamanın onaramadığı dertlerin izinden gider. Bu dünyaya birer maÄŸlup olarak gelmiÅŸ ve her nasılsa tutunma becerisini gösterememiÅŸ, yenilmiÅŸ, ötekileÅŸtirilmiÅŸ insanların kendilerini arayışıdır anlatılan..."Artık gittiÄŸine, olmadığına, yaÅŸadıklarımız hatıra olacağına göre seni anlatabilirim."Ama önce sana bir isim bulmalıyım. Benden baÅŸka kimsenin sen olduÄŸunu bilemeyeceÄŸi, hep seni hatırlatacak ama seni unutturacak da bir isim. EsmerliÄŸin gibi kavruk bir isim... Bana baharı da sonbaharı da anımsatacak, gölgesinde serinleyeceÄŸim, olur da bir gün baÅŸka bir yaÅŸamı tercih etsem de kendini unutturmayacak bir isim. Kaba ve sert bir isim deÄŸil. Birden çözülen, kendini ele veren, taşıdığı sırdan habersiz bir isim deÄŸil. Tam senin aradığın gibi bir isim arıyorum. Hep göz önünde olan ama saklanmasını da bilen. Birden bire kendini ele vermeyen, meydanı dublörlerine bırakmaktan çekinmeyen ama nasılsa ona dönüleceÄŸini bilen, güven veren bir isim."Sonunda buldum sanırım."Süveyda..."Bugün sensiz geçirdiÄŸim ilk gün..."Bugün ayrılığın ilk günü..."