tiyatro istanbulu satiyorum

Dokuzyüzseksendört hazirani Ankara turnesinden dönülmüs Marmaris üzerinden sahlari da vururlar son oyun kediler gene azmislar ayazpasada kirk günlük yoklugumu firsat bilip yerlesmisler bahçeye Mazhar Sevket Bey'le karsilastik Hilmi bakkalin önünde gözlügünün ardinda alayli beyfendi gözleri tiyatromuzun devletten yardim alip almadigini sordu gene muhaf tutulduk devletin yardimindan dedim Enka'nin yarismasina girsene bir oyunla dedi hiç yarisma sevmem tiyatro bir atletizm degil ki ölçü ne olacak, elmayla armut kaç eder? Mazhar Sevket Ipsiroglu peygamber elleriyle sivazladi sirtimi yarismayi kazanirsan bir oyun kazanmis olursun dedi Mazhar Bey'in dürtüsüyle bir top kagit alip bakkal Hilmi'den geri dönüyorum eve, beyogluna içmelere gidecekken atiyorum daktiloyu bahçeye savulun lan kediler, Istanbul'u satiyorum! Bu oyunu Mazhar Sevket Ipsiroglu'na borçluyum. Ferhan Sensoy-Küçük Sahne, 22 Ocak 1988